Trailer documentaire

Foto boven: mijn huis op het Waterlooplein, een oude diamantslijperij (midden) 1975.

Waarom deze documentaire
Omdat ik de strijd van de Nieuwmarktbewoners tegen de cityvormingsplannen van het Amsterdams stadsbestuur in de jaren zeventig nog altijd een van de mooiste voorbeelden vind van hoe bewoners zelf het tij wisten te keren. Om verdere ‘cityvorming’ in hun buurt tegen te gaan richtten zij in 1970 de  ‘Aktiegroep Nieuwmarkt’ op, dwongen een sloopstop af en begonnen met het opknappen van de dichtgetimmerde huizen.
Ook ik kraakte in 1975 met een groep vrienden een oude diamantslijperij op het Waterlooplein (zie foto boven). We legden elektriciteit- en waterleidingen aan en bouwden tien kamers met een riant uitzicht over de Amstel. Toen alles daar in 1977 tegen de vlakte ging voor de Stopera, moesten we verhuizen en redden een schoolgebouw in de Nieuwe Amstelstraat van de sloop.

We herstelden de eraf gerukte dakbedekking, vervingen meer dan 100 kapotgeslagen ruiten (met hulp van een oude glaszetter uit de buurt) en maakten er zes wooneenheden in. Met duroxblokken bouwden we binnenmuren en een bevriende timmerman zette de kozijnen en deuren erin. Iedereen hielp elkaar in die tijd bij opknappen van de leegstaande panden. Met geld uit de ‘actiepot’, waar we maandelijks geld in stortten, werden bouwmaterialen aangeschaft. Het schoolgebouw in de Nieuwe Amstelstraat staat er anno 2025 nog steeds.

In 1978 organiseerden we op het Waterlooplein het “Anti City Circus”, tegen de komst van de Stopera.

Er waren muziek- en theateroptredens en op initiatief van Freek de Jonge en Bram Vermeulen werd er een voetbalwedstrijd gehouden, onder het motto ‘Bloed aan de Paal’, als protest tegen het WK in het  Argentinië van dictator Videla in die zomer.

In de tijd dat ik daar woonde, tussen 1975 en 1984, liep ik mee in demonstraties tegen de metro (‘Geen buizen maar huizen’) en de Stopera (‘Het stadhuis staat op de Dam’) en ging naar politieke en culturele bijeenkomsten in “De Smederij”, het actiecentrum van de buurt. Het was een bijzondere tijd, vol saamhorigheid en creativiteit, waarin politiek bedrijven betekende dat je samen met anderen streed voor een betere wereld, dicht bij huis, maar ook verder weg.